Wil Muphy weer van boord gaan?

A/B Kumbi 11/9/10

Kumbi ligt nu in St. Quay Portrieux. Dat zou zowat de laatste Bretoense haven zou zijn voor we oversteken naar de Kanaaleilanden. Maar voordat we hier waren…

De magie van het Bretoense zee-landschap

We zijn  op 6 september ’s namiddags, toen het eindelijk opgehouden was met regenen en de zon er doorkwam vertrokken vanuit Morgat en zeilden de baai van Douarnenez uit om rond het schiereiland van Crozon te varen en alzo Camaret aan te lopen.
Het was echter opkruisen en dan duurt het altijd veel langer uiteraard. Op zich geen probleem, het was een leuke wind en met toch wel één rifke in ’t grootzeil  liep Kumbi best goed. Na overstag te zijn gegaan vaarden we richting Cap de la Chèvre en konden de prachtige kust van iets dichterbij bewonderen. Het weer verslechterde echter,wisselvallig als het was en grote wolkenmassa’s met de nodige regenbuien teisterden onze trip.

Als beloning kregen we wel verschillende keren prachtige regenbogen te zien en zo lagen les “Tas de Pois” en la “Pointe de Menhir” in een adembenemend decor van zware luchten en stukken blauw en,en ..ik hoop dat de foto’s het beter kunnen zeggen. Zet u maar al schrap voor de presentatieavond.

Vakantie duidelijk afgelopen

Rond 20.00 liepen we Camaret binnen. Het haventje ademde langzaam in een sfeer van kalmte en rust . Aan de steigers liggen amper een tiental bezoekende boten. Wat een verschil met de maand juli!
Bij het opstaan ’s anderendaags zag ik twee grote driemasters aangemeerd liggen. Het meisje van de jachthaven dat het havengeld kwam innen vertelde me dat het schoolschepen waren van de Franse marine. Iets over de negenen gooiden we alweer los en vertrokken richting le “Chenal du Four”, weer zo’n engte waar je danig moet rekening houden met de stroming en net op tijd kwamen we eraan,na eerst een tweetal boten te hebben ingehaald. Stoefeurrrr.

De wind viel echter weg eens in ’t zicht van Ouessant en dan werd er weer naar hartelust gemotord. Gelukkig maar voor een uurtje. Er hing onweer in de lucht en dat is echt geen pretje op zee. Stel dat de bliksem van kwaaie wil is kan het je apparatuur ernstig schaden en dan.. Ik dus wel erg opgelucht van tijdig L’Aber Vrac’h binnen te lopen samen met de anderen.
En de volgende dag maar weer verder. ’t Is precies of Kumbi riekt z’n stal,hoewel nog flink ver weg.

De zwervende zeilster slaat de vleugels uit

Het weer was prima, op zee toch, de wolken bleven over het land hangen maar wij zaten in de zon. Met de wind vanachter is wel een mooi gezegde maar in praktijk met de deining in acht genomen toch niet zo makkelijk. We hebben toch de spinnaker gehesen en de bulletalie gebruikt zodat het grootzeil niet abruupt naar de andere kant zou vliegen. In vaktermen een klapgijp en dit kan in extreem geval tot mastbreuk leiden, niet aan te raden dus. In de baai van Lannion varen we naar Locquirec waar je aan een corps mort (boeitje) kunt liggen zodat je niet de tij moet afwachten om verder  gaan.

We waren er moederziel alleen. Er lagen nog wel enkele boten maar onbemand. Buiten het toch nogal heftig wiegen en schommelen was het er wel heel mooi en aangenaam. Een prachtige zonsondergang en dito opgang de volgende morgen en ’s nachts een schitterende sterrenhemel leverden voor een unieke sfeer.
En ja, de volgende morgen weer verder,naar Lézardrieux, m’n eerste Bretoense haven van haast twee maanden geleden. Nog steeds met achterlijke wind maar deze keer heb ik de genua uitgeboomd en het grootzeil weer gezekerd met de bulletalie en zo leek Kumbi wel een hele grote witte vlinder die over het water “vloog” met een gemiddelde van 6 knopen (6 mijl per uur).

De motor kookt

De aanloop van de rivier de Trieux was niet zo makkelijk onder zeil, vooral omdat de stroming er heel sterk doorlipe. Ik startte de motor voor de veiligheid maar na enkele minuten ging het mis.

Een indringend gepiep en tot mijn grote schrik ging het alarm van de temperatuur af. Een overhitte motor is de voorbode van een verbrande en dus geblokkeerde motor.
Onmiddellijk contact af. Ik hoefde in deze penibele situatie niet lang na te denken en zond vrij snel een “PAN PAN” uit over de VHF (boordradio).

De operatoren van de “Cross Corsen” antwoorden geroutineerd dat ze  me onmiddellijk bijstand ging sturen. Ik zeilde ondertussen met bang hartje verder de rivier op in de hoop dat de wind die toch al erg scherp van voren inkwam me niet in de steek liet. Een 20tal minuten later kwam de SNSM aangevaren die me uit de netelige situatie redde en me naar Lézardrieux sleepte. Daar lieten ze me achter op een “ponton flottant” en kon ik aan reparatie beginnen denken.

Vriendschap als je het nodig hebt

De impeller is overleden. Dat rubberen schoepradje  trekt koud koelwater de motor in en verhindert dat de motor oververhit. Ik krijg het wel voor mekaar maar moet enkele slangen verwijderen door de spanklemmen los te wrikken. Als alles er weer opstaat, blijft het toch een beetje lekken. Darn! Toch kan ik de volgende dag  doorvaren naar St.Quay Portrieux. De vrienden van de Mahé, Tony en Marie-Hélène demonstreren een portie authentieke gastvrijheid. Daar zijn zeilersvrienden voor.
In juli leerde ik ze kennen in Trébeurden, ontmoette ze later  in Le Crouesty in de Morbihan  en nu dus hier, in hun thuishaven. Prompt slepen ze me mee naar hun prachtig gerenoveerde Bretoense hoeve.  Hier staat een echt bed,een stromende  douche en functionele wasmachine

klaar. Wat wil een zeiler nog meer? Maar vooral de warmte van echte vriendschap doet nog het meeste deugd.
En vanmorgen, na nog een mooie trip in de omgeving brengen ze me terug naar boord en namen we afscheid. Op de steiger lag er nog een Belg, Pierre, uit Brussel zo te horen, en die hielp me om de darmklemmen beter aan te draaien met een superschroevendraaier. Toch blijft het op één plek steeds en ook meer lekken telkens als de motor draait, zelfs met nieuwe slangklemmen.

Eerst hulp bij motorpech

En nu zit de moed me een beetje in de schoenen.. de wet van Murphy? Ik zal moeten wachten tot maandag om iemand van Nanni-diesel te laten komen. Gelukkig zou er hier een werf zijn die dit merk vertegenwoordigt. En nu zeker op hoop van zegen dat het goed komt want ik wil toch graag vóór Kerstmis thuis zijn.

Tot zover dan maar weer. Ik houd jullie op de hoogte. Tot de volgende enne…duimen jullie een beetje mee alsjeblieft?
Bij leven en welzijn, gegroet allen,

Chris Kumbi

Apotheose in Ster Vraz

A/B Kumbi  30/8/10

‘t Is gelukt, we zijn terug op Kumbi gearriveerd op 25 augustus. Dank zij m’n goede vrienden Peter en Marie-Laurence zijn we snel met de auto terug kunnen rijden naar La Roche Bernard waar Kumbi rustig op me wachtte. Wat was ik blij van terug op m’n bootje te zijn. Alles bleek prima in orde en ik zou dezelfde dag nog willen vertrekken maar het weer besliste anders. Het regende en waaide nog tot vrijdag. Toch ging de tijd snel voorbij in het gezelschap van Peter en Marie-Laurence die bezoek hadden van hun Franse familie , ambiance verzekerd!

Ook gingen we op bezoek bij Cypriaan, een Belg die hier woont met een zeer boeiend zeilverleden. Zonder veel bravoure vertelde hij over zijn avonturen. En wij maar luisteren.

Vrijdag was het dan zover en vertrokken we met 3 boten, inclusief die van Cypriaan die hier ligt. Passage van de Tam-tamsluis kan rond 16u00. Nadien legden we aan bij de ponton, buiten, tot de volgende ochtend. De tij zou genoeg gerezen zijn om de monding van de Vilaine af te varen.

Gelikt door een golfje

De volgende morgen ging de Argos van P&ML als eerste weg, want zij wilden naar Piriac. Om dat aan te lopen moet je ook hoogwater onder de kiel hebben. 
Om 08.00u was het onze beurt en na een gezamenlijke koffie liepen Kumbi en Avel Mor van Cypriaan broederlijk richting zee. Er stond erg weinig wind maar we hadden de tijd. Wat was het weer genieten van terug op zee te zijn!

We stevenen richting Hoedic, waar ik met Domi en Dirk ook voor anker heb gelegen. Het werd rustig zeilen en tegen 14.00 kon ik het anker laten vallen, niet ver van de vorige meerplaats en niet te ver van de Avel Mor die er al lag te wachten. Na shipshape en late lunch ging Kumbi-ke te water met buitenboordmotor (natuurlijk niet zonder moeite erop te krijgen) en tufte ik naar Cypriaan en samen ging het richting strand. Net voor uitstappen kwam er een flinke golf over.

De wandeling begon dus in een natte broek. We stappen het eiland rond, adembenemend mooi. De mensen gaan te voet, want  er rijden geen auto’s. Er ligt een heel klein dorpje met dito kerkje en een oud fort, verrukkelijk typisch. De kust is erg gevarieerd. Alles ademt peis en vree. Heerlijk.

Landelijk leven aan boord

We streken neer op ’t terras van zo ongeveer het enige café waar het gezellig rumoerig was en waren en passant getuige van een passerende huwelijksfeest. Spontaan begon iedereen te applaudisseren toen de bruid voorbijkwam, uiteraard te voet. Na een drietal “petites bieres” slenterden we terug naar het strand waar Kumbi-ke ons terug naar boord bracht. Er werd op Kumbi gekookt en al bij maanlicht bracht ik Cypriaan terug naar Avel Mor met de belofte dat ik ’s anderendaags om ‘du pain’ ging gaan… euh… varen.

De opgestoken 5bft liet de Kumbi s’nachts heftig rollen en stampen. Dus geen oog dicht gedaan. Het zondagse gekleppel van de kerk riep ons terug naar het dorpje, met kleine oogjes.  De wind was gelukkig gaan liggen, dus deze keer geen natte broek. Het dorp lag toch verder dan verwacht en vergde dus een flinke ochtendwandeling voor ik met mijn twee baguetten terug was.
Op de Avel Mor wachtte de koffie. Rond 11.00u gingen we ankerop en voeren samen weg van dit toch wel erg lieflijke eiland op weg naar Ster Awen, een kleine baai  iets zuidelijk van Les Poulains, de westpunt van Belle-Ile.

In de scheuren van de apotheek

Eerst op motor door de passage tussen de eilanden Houat en Hoedic, respectievelijk Eend en Eendekuiken vrij vertaald en dan aan de wind verder. Als ik vlak voor de kust van Belle-Ile overstag wil gaan, vraagt Cypriaan me om de zuidkust te nemen. Hij heeft veel meer ervaring dan ik dus volg ik z’n raad. De bestemming is Stern Vraz, een fjord, maar dan op z’n Bretoens. Zo zijn we helemaal rond het eiland gevaren. Aan de zuidkust wordt de zee ruwer, we moeten hoger sturen en de pret is er gauw af.

De golven beuken op Kumbi  in. Die kraakt en steunde maar loopt toch dapper door (uiteraard).
Dan steken we een heel eind in zee en tegen 16.00 klappen we terug richting kust, liefst zo scherp mogelijk.  Wat een schip! Kumbi hakt in één rak tot aan de baai, de aanloop van de fjord waar we naartoe willen. Bien fait, mon chèr.  Maar er staat echter zo’n stevige deining door de  binnenrollende golven, dat ik er niet alleen door durf.
Met gereefd grootzeil en ingerolde genua maken we slagen tot wanneer Cypriaans’ Avel Mor er aankomt. Even denk ik door te varen naar Sauzon, achter de kaap, maar dat is toch niet erg collegiaal.

Gelukkig duikt hij op en samen trotseren we de golven en varen de baai in. Ondanks de gereefde Kumbi lopen we nog steeds te snel. Een stormrondje draait uit in een klapgijp. Dat komt ervan als je je gids wil laten voorgaan, Christine. Het lummelbeslag krijgt een knauw. We zijn amper de baai binnen of de zee kalmeert onmiddellijk. Maar het blijft spannend. In het nauwe vaarwater moet ik tussen drie geankerde jachten manoeuvreren, ook mijn anker droppen en een lijn naar achter tot op de rotsen uitbrengen.  Nu komt de ervaring van Cypriaan goed van pas, hij komt ook nog eens met zijn boot langszij liggen. Ik tril op mijn benen van de inspanning en de schrik, maar de beloning is fantastisch.

Zo mooi!! Langs weerszijden rijzen de rotsen statig en woest de hoogte in.

Ster Vraz, dus. Een echt piratennest, en toch heel rustig. Een ligplaats omringd door een met de wind platgeslepen plateau die ze hier de apotheker noemen.  Ik kan m’n oren en ogen niet geloven. Dit is werkelijk een waardig orgelpunt van mijn trip rond Belle-Ile en in deze buurt. We eten “pekesstoemp” met spek op de Kumbi en genieten van een welverdiende nachtrust in dit hallucinant decor.

Zeilerswegen scheiden

De volgende morgen stuurt Kumbi-ke ons naar de wal. We gebruiken geen peddels of de motor, we trekken ons avontuurlijk gewoon langs het meertouw dat tot aan de rotsen loopt voort.
De wandeling boven op de klippen was, ja alweer, adembenemend mooi. M’n fototoestel maakte  overuren en een paar videootjes kunnen er ook bij. Als ik voorover buig om ankerop te gaan kan ik de schrammen in mijn benen tellen.
 
Mijn bestemming wordt Lorient want Kumbi heeft reparatie nodig. Door de klapgijp van gisteren heeft het lummelbeslag (de scharnierverbinding van de giek met de mast) het begeven en dus kan ik het grootzeil niet meer optrekken. In Lorient zal ik het kunnen laten herstellen. We varen samen de baai uit. De zee is erg gekalmeerd, wat een verschil met gisteren. Cypriaan vaart terug oostwaarts. Het afscheid was zoals in “a sailorsway…” drie keer flink zwaaien en algauw werd Avel Mor slechts een stip aan de horizon. Kumbi ging nu eens vlug, dan weer supertraag over de rustige zee met alleen haar genua en tegen de avond bereikte ik Lorient. Het weer was prachtig, zelfs warm.

Nu ben ik echt terug alleen op schok maar we zijn flink opgeladen en hopelijk duurt het oponthoud niet te lang hier zodat ik over een klein weekje of zo jullie weer meer mag en kan vertellen.

Heel veel liefs, groetjes en knuffels, voor elk wat wils, bij leven en welzijn tot gauw

Chris Kumbi

Verzekering

De scheepvaartreglementen maken geen melding van een verzekeringsplicht voor jachten. Toch bevelen de diverse diensten aan een yachtingverzekeringpolis aan te gaan. Te beginnen bij een eenvoudige verzekering 'tegen derden'. U kan zich daarvoor wenden tot gespecialiseerde makelaars die vertrouwd zijn met het reilen en zeilen in de yachting. Zij bieden meestal naar maat gemaakte formules aan enn houden rekening met het type boot of jacht, het vaargedrag en frequentie, de ligplaats en het vaargebied.
Overleg en controleer wat die polis dekt. Sommige polissen beperken de dekking tot een aantal zeemijlen uit de kust, bij andere is er een onbeperkt vaargebied.

 

Veilig varen

Een reeks handige, heldere en efficiënte brochures, opgemaakt door de Koninklijke Nederlandse Reddings Maatschappij (KNRM).  Zij weten als geen ander waar de meeste fouten gebeuren of hoe men ongevallen kan vermijden. --> HIER 

 

 

Veiligheid aan boord van jachten

Tips van de Scheepvaartpolitie over veilig varen, diefstalpreventie en voorkomen van ongevallen op het water --> HIER

Tips over het samen varen van pleziervaart en beroepsvaart op de Nederlandse wateren --> HIER

Tips over hoe je als jachtschipper omgaat met calamiteiten aan boord van jachten --> HIER 

 

Lieve allemaal,

Isles of SCILLY

23 juni 2010

Niet te geloven maar toch waar. De Kumbi ligt voor anker aan de Isles of Scilly, het meest zuidwestelijke punt van Engeland.

Een van mijn ultieme reisdoelen is bereikt en ik ben ontzettend gelukkig. Hier blijven we tot zeker 't eind van de week.

Heel lang zal dit relaas niet zijn. De reisvan Falmouth naar hier was bijna uitsluitend motorsailing. We moesten dan ook 70NM overbruggen wat we in een dikke 10 u hebben gedaan. Prachtig weer alweer, een flauw briesje vanuit SSW dat iets aanwakkerde in de namiddag en met de eilanden in zicht is Kumbi er dan toch onder zeil aangekomen en kon "Rogerke"een paar uurtjes rusten (Zo vanaf 15.00 u ongeveer)

Het is hier echt adembenemend mooi. Het eerste ankermaneuver liep nog wel wat stroefjes (de lier deed het elektrisch niet, dus maar met de hand) maar 't ging.
Ik moet alweer stoppen. volgende keer hopelijk een uitgebreider verslag maar ik weet niet van waar. Het ga jullie allemaal goed.

Allen stevige groeten van Kumbi en ik
 
Chris Kumbi 

INFORMATIE VOOR VRIJWILLIGERS

1.  Organisatie

Koninklijke Liberty Yacht Club

Thonetlaan 131    2050 Antwerpen

Tel.nr 03 219 06 82
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Sociale doelstelling 
De Koninklijke Liberty Yacht Club ijvert voor de democratisering van de watersport. Watersport, waterrecreatie en watertoerisme moeten beoefend kunnen worden zonder kapsones en dus door iedereen.

Dat betekent:
• Zeilopleidingen organiseren voor jeugd en volwassenen, zowel praktisch als theoretisch
• De doorstroming bevorderen tussen het zeilen in open sportboten naar kajuitsportboten
• De begeleiding van jong talent naar alsmaar hogere niveaus in de competitie
• Een vakkundige, adequate omkadering van de diverse activiteiten op het water: degelijk sanitair voor de zeilers, goede boten en mastenloodsen, degelijke bootbehandeling op het water als op de wal en gezellige, gastvrije bars en restaurant
• Een efficiënte rescuedienst en begeleiding op het water
• De voortdurende uitbouw van infrastructuur (terreinen, loodsen, behandelingsmateriaal en toestellen.)
• Het organiseren van informatiesessies, theoretische cursussen en lezingen
• Het organiseren van feestmomenten en ontspanning
• Het organiseren van wedstrijden en trainingen
• De stimulering van interne en externe communicatie
• De promotie van de watersport in de breedst mogelijke zin van het woord en met de meest efficiënte middelen.
Daarbij wordt een zo groot mogelijke voeling met alle leden onderhouden en streeft het bestuur ook naar dialoog en samenwerking met andere, gelijkgezinde clubs en organisaties.

Juridisch statuut: Vereniging zonder winstoogmerk (vzw)

Verantwoordelijke van de organisatie die moet verwittigd worden bij ongevallen:

KLYC secretariaat

Tel 03 219 06 82
GSM0477 201 606
 

2.  Verzekeringen

Verplichte verzekering

Waarborgen De burgerlijke aansprakelijkheid, met uitzondering van de contractuele aansprakelijkheid, van de organisatie en de vrijwilliger.
Maatschappij Arena
Polisnummer Leden: 1.102.169 A
Niet-leden: 1.102.169 B

Vrije verzekeringen

Waarborgen Lichamelijke schade die geleden is door vrijwilligers bij ongevallen tijdens de uitvoering van het vrijwilligerswerk of op weg naar- en van de activiteiten
Maatschappij Arena
Polisnummer Leden: 1.102.168 A
Niet-leden: 1.102 168 B

Waarborgen Rechtsbijstand voor de twee genoemde risico’s
Maatschappij Arena
Polisnummer Leden: 1.102.169/1
Niet-leden: geen verzekering

3.  Vergoedingen

• De KLYC betaalt een forfaitaire vergoeding (rekening houdend met de wettelijk vastgestelde maxima) voor deelname van vrijwilligers aan sommige activiteiten zoals de omkadering van zijn zeilscholen, Samen Zeilen.

• De KLYC betaalt soms de reële kosten van vrijwilligers terug, mits overhandiging van de juiste bewijsstukken, bvb. in geval van verre verplaatsingen.

• De KLYC vergoedt vrijwilligers soms in natura, bvb. d.m.v. een maaltijd tijdens de activiteit.

4.  Aansprakelijkheid

De organisatie is aansprakelijk voor de schade die de vrijwilliger aan derden veroorzaakt bij het verrichten van vrijwilligerswerk en is daarvoor verzekerd (zie hierboven).

Ingeval de vrijwiliger bij het verrichten van het vrijwilligerswerk de organisatie of derden schade berokkent, is hij/zij enkel aansprakelijk voor zijn/haar bedrog en/of zware schuld.
Voor lichte schuld is hij/zij enkel aansprakelijk als die bij hem/haar eerder gewoonlijk dan toevallig voorkomt.
 

5.  Geheimhoudingsplicht

Volgens artikel 458 van het Strafwetboek:

"Geneesheren, heelkundigen, officieren van gezondheid, apothekers, vroedvrouwen en alle andere personen die uit hoofde van hun staat of beroep kennis dragen van geheimen die hun zijn toevertrouwd en deze bekendmaken buiten het geval dat zij geroepen worden om in rechte (of voor een parlementaire onderzoekscommissie) getuigenis af te leggen en buiten het geval dat de wet hen verplicht die geheimen bekend te maken, worden gestraft met gevangenisstraf van acht dagen tot zes maanden en met een geldboete van honderd tot vijfhonderd frank".

De vermelding "alle andere personen" in de opsomming, kan dus ook op een vrijwilliger slaan in gevallen waar een vorm van geheimhouding verplicht is (bv. monitoren bij mindervaliden).

6.  Wederzijdse rechten en plichten

De vrijwilliger heeft recht op informatie over zijn activiteiten, afbakening van zijn/haar werkveld en werktijden, een contactpunt bij conflictsituaties (clubsecretariaat) en over de noodzakelijke uitrusting (geen kledij).

De organisatie heeft recht op een correcte deontologische houding van de vrijwilliger m.b.t. het naleven van de onderlinge afspraken en het respecteren van de afbakening van zijn/haar activiteitsveld.