Milagro in Frankrijk (en terug thuis)  8

• Waar de Madeleine koekjes vandaan komen
• Indigistie aan interessante uitstappen
• Industrie in België
• Mechelen, terminus?

Logbook - look back

Gegroet iedereen,
 
Na Toul belanden we in Commercy. Hier staat het zomerpaleis van Stanislas (koning van Polen en dezelfde als die in Nancy het prachtige plein heeft laten aanleggen), maar vooral, hier komen de enige echte Madeleine-gebakjes vandaan. Madeleine was trouwens in dienst van Stanislas, jawel, die weer, toen zij het gebakje uitvond. Nadien is het gebakje een soort symbool gebleven.

De volgende halte is St-Mihiel. Dit is geen speciale toeristische trekpleister, maar zonder iets afgesproken te hebben liggen we toevallig met dezelfde vijf boten samen waar we in het begin van de reis al contact mee hadden. Onnodig te zeggen dat het een heel gezellige boel geworden is ! Wel heel warm, dagen aan een stuk 37°.

Dan weer verder, en zo stoppen we in Verdun. Deze hele streek ademt een geweldig zwaar oorlogsverleden uit, en overal staan forten, kerkhoven en natuurlijk monumenten om de gesneuvelden te eren. Vanaf hier besluiten we ook om te minderen met uitstappen en bezoeken aan bezienswaardigheden. We willen een soort indigestie van feiten en geschiedenis vermijden, maar we willen ook nog wat bewaren voor volgende bezoeken. En al is het niet onmiddellijk volgend jaar, terugkomen doen we zeker.

Ondertussen zijn we aanbeland in Givet, onze laatste halte in Frankrijk, en uiteraard gaat er een flesje champagne door. Zoiets moet gevierd worden nietwaar? We zijn trouwens al een hele tijd op de Maas aan het varen, en dit is een prachtig vaargebied. Adembenemende natuur en geweldig prachtige huizen langs de oevers, en dat blijft zo tot in Namur,waar we aanleggen aan een kade onder de citadel.

Hier varen we de Samber op, en plotseling krijgen we een koude douche! Heel vuil water en veel industrie. Troosteloze gebouwen, grauw en verwaarloosd. Zo vlug mogelijk doorvaren.
Het begint een beetje te beteren als we in de buurt van Ronquières komen, en de geweldige toren van het hellend vlak is al van ver te zien. We kunnen nog mee met een transport (morgen sluit de zaak voor onderhoud) en maken de afdaling met een geladen binnenschip.

Beneden maken we voor de nacht vast aan de kade, en genieten nog na van dit hoogstandje van technisch kunnen. En dan kan het blijkbaar niet vlug genoeg gaan, want om 9,30 vertrokken, passeren we Ittre, Halle, Brussel, de grote sluis van Zemst, Willebroek met zijn vele bruggen, Klein Willebroek, de Rupel op en om 19,30 liggen we in Mechelen.

Het is goed geweest en we hebben er geweldig van genoten, maar de boot vraagt dringend een onderhoudsbeurt, er zijn familiefeestjes en er is de viering van 75 jaar KLYC.
We zitten ons nog niet direct te vervelen!
 
Tot later.
Mark en Rikske
 

Logbook - Look back

En dan nu voor de geïnteresseerden onder jullie, de feiten en cijfers.
 
Vertrokken uit Gent volgden we:   de Leie,  canal de la Deûle,   canal de la Sensée,   canal de Saint-Quentin,   canal latéral a l'Oise,   canal de l'Oise à l'Aisne,   canal latéral à l'Aisne,   canal de l'Aisne à la Marne,   canal latéral a la Marne,   canal de la Marne à la Saône (nu canal entre Champagne et Bourgogne),   la Saône,   la Petite Saône,   canal des Vosges (vroeger canal de l'Est branche Sud),   la Moselle,   canal de la Marne au Rhin Est,   canal de la Meuse (vroeger canal de l'Est branche Nord),   de Maas,   de Samber,   kanaal Charleroi-Brussel,   de Rupel.
Opgelet, sommigen stukken hebben we heen en weer gedaan.

We sliepen op 70 verschillende plaatsen, en gaven in totaal € 530,00 uit aan ligplaatsen, stroom en water.

We passeerden 11 tunnels met een totale lengte van 18,800 km, waarvan de langste 5,670 km, en de kortste 224 meter. Alleen Saint-Quentin was betalend à € 25,00.
Er moesten 25 bruggen voor ons draaien, en we passeerden 450 sluizen, sommigen mechanisch, andere met een mobiele ploeg, en weer andere met een afstandsbediening.

Op de teller staan 306 motoruren en we legden 1750 kilometer af.