Kumbi op weg naar de Golf van Biskaje

Ze heeft vorig jaar met haar Kumbi alle hoeken van het Kanaal gezien. Dan scheepte ze in op de Jalini die richting Canarische Eilanden stevende. Dat de Caraïben als voorligging waren geannuleerd wegens te laat in het seizoen heeft de leercurve vast geen kwaad gedaan. Want nu stevent Christine Willems op de Golf van Gascogne aan. Voor sommigen die van Biskaje. 

En zoals het onze zeilster van het KLYC jaar past houdt ze ons en dus ook u mee op de hoogte van haar avonturen en bedenkingen van de diepe zee, het zeilersbestaan en de vele ontmoetingen die ze meemaakt.

Nieuwpoort 10/7/2011

De Schelde laat daar dochters niet los

Na heel wat perikelen en voorbereidingen allerhande is Kumbi dan toch eindelijk vertrokken voor haar tweede grote reis. De meesten onder jullie hebben vorig jaar onze avonturen kunnen volgen langs deze weg en ik hoop dat ik jullie er een plezier mee doe door dat opnieuw te realiseren met een reeks van mails.
Dit jaar gaan we onze grenzen proberen te verleggen en hopen van de Golf van Biskaje over te steken om zo in Noord Spanje te belanden. Daar komen we waarschijnlijk vanuit Zuid Bretagne. Deze oversteek vraagt minstens een drietal dagen onafgebroken varen en daarvoor ga ik extra bemanning aan boord nemen. Maar zover zijn we nog niet.
Kumbi ligt momenteel in Nieuwpoort. Vorige zondag hebben we ons geliefd Antwerpen verlaten en hebben in Hansweert overnacht na een ruw tochtje van een viertal uren met wind op kop en wind tegen tij. De Schelde en haar bekende gastvrijheid.

Kareltje vakkundig nieuw leven ingeblazen

De volgende ochtend waren we al om 5 u wakker en een half uur later al midden op de stroom, met weinig wind deze keer. We zijn toch naar zee gezeild, met dank aan het springtij, dus lekker veel stroom mee. Op zee viel de wind weg en tegen de middag tuften we de haven van Zeebrugge binnen en vonden alras een perfecte meerplaats in de jachthaven.
‘s Namiddags nam ik m’n fietsje en peddelde naar de firma Radio Holland want “Kareltje-de-kaartplotter” had gekke kuren en ik kon er geen staat meer op maken. De specialisten hebben ‘m gereset en gecontroleerd. En hop, hij deed het weer. Dolgelukkig kon ik er terug mee naar boord.
‘s Anderendaags zetten we koers naar Oostende waar ik gastvrij werd ontvangen door Ronny van de Mango. Vooreerst echter hebben we nog lekker gezeild, ’t was nog te vroeg om binnen te varen, en de zee liet zich van haar mooie kant zien.

Zeedoop van Dries

In die week ben ik nog eventjes een tweetal keren naar Antwerpen getreind omwille van de kinderen en is zaterdag Toni van de motor nog langsgeweest. Hij loste het euvel van de vrijloop  opgelost. Gelukkig.
En vandaag zijn we dan doorgevaren tot Nieuwpoort, maar niet alleen.. Dries (m’n zeilmaatje van 15 jaar) heeft me vergezeld, het was zijn eerste kennismaking met zeezeilen.


Zijn ouders, Raf en Kristin, en zijn broertje en zusje wachtten ons op op ’t staketsel van Nieuwpoort. Deze leuke ervaring werd bekroond met mosseltjes, frietjes en een frisse pint op de zeedijk.
En nu zijn we terug alleen. Morgen zouden we graag oversteken naar Dover. Volgende zondag zouden we graag op het eiland Wight onze vrienden willen ontmoeten: Tom & Nadia, Dirk & Domi en Jo & Anneke, allemaal in Cowes. Benieuwd of dat gaat lukken. Een blij weerzien wordt het zeker!

Ondertussen, bij leven en welzijn, heel veel groetjes aan iedereen,

Chris Kumbi

Dagboek Kumbi 2011 Deel 2 - Deel 3