Lieve allemaal,
 
Of jullie het nu geloven of niet, deze dame heeft gisterenavond tussen 20.00 en 21.00 haar bootje vastgemaakt in de Visitor's Haven of Falmouth. We zitten nu al op 5 graden west van Greenwich. Ik ben danig content.

't Was anders wel een pittige tocht van Plymouth tot hier, compleet aan de wind maar toch, het ging nog net. 't Zou maar erg zijn met een 3 bft. te zitten klagen, allez, tot 4 bft hebben we zeker gehad, nog net geen 20 kn. wind. Zaterdag had ik nog een supergezellige dag met de Coolridge family. Het was een blij weerzien met zoon Simon en een eerste toffe kennismaking met z'n zevenjarig zoontje Marcus. Ik op weg met 3 generaties , vader Ged, zoon Simon en kleinzoon Marcus. We zijn met Bobtail, Ged's boot, naar een baaitje gevaren, daar voor anker gegaan, met de dinghy naar het strand en daar een ijsje gegeten. Ged bleef aan boord genieten van de rust. Ik waande me met tijden in een Engels feuilleton.

's Avonds reden we naar Simon thuis waar we een heerlijke BBQ voorgeschoteld kregen. 't Begint er wel op te lijken hé.
Later op de avond na afscheid te hebben genomen van de ganse familie, bracht Ged me terug naar mijn trouwe Kumbi.
's Anderendaags had ik haast de hele morgen om me voor te bereiden op mijn volgende tocht. Eerst maar eens gaan tanken en vooral de rekening goed bijhouden want ze hebben hier alleen maar rode diesel en dat mogen wij in Belgenland niet meer gebruiken.

Tegen de middag waren we weer op weg, richting Eddystone, een paar rotsen in het midden van de zee een tweetal uurtjes varen van de Plymouth Sound. Vandaar maar eens overstag richting kust. De wind nam toe en Kumbi kreeg alras een reef in het grootzeil,ze ging nog even rap maar kraakte toch wat minder daar binnen. Toch nog steeds stroom tegen maar niet veel. De wind shifte van W naar NW en dat was goed, terug overstag en nu in een rak naar Falmouth. Ik bleef redelijk hoog aan de wind om niet te ver van de kust te gaan. Met een knik in de schoot kruipen we naar 7,4 kn zowel over het water als over de grond. Eindelijk geen stroom tegen meer.

Het rif gaat er weer in. We schieten goed op nu en daar ben ik niet rouwig om. Terwijl Kumbi alsmaar vooruitschiet en mijltjes slikt, zit ik af en toe beneden en verdiep me in de channel Pilot en de Reed's om de aanloop van Falmouth te bestuderen. Eigenlijk had ik dat gisterenavond moeten doen. De kaartplotter zal z'n werk weer mogen doen straks.  Ik ga hem Karel noemen, zo heb ik weer een bemanningslid meer aan boord.
Onderweg maak ik wel  twee heerlijke mokken warme thee. Dat doet deugd en geeft me weer wat moed want zo aan de wind varen is toch wel erg vermoeiend en fris. Heb mijn warme kleren aan, nog net geen zeilpak. Tegen 19u00 bereik ik de aanloop van Falmouth.

De witte vuurtoren van St. Anthony's Head lijkt me wel te verwelkomen en wat later voor ik het goed en wel besef liggen we voor de haveningang, vrij snel aan bakboord. Gelukkig had ik mijn landvasten en fenders al klaargelegd. Gauw de genua weggerold en de lazyjacks vingen het grootzeil handig op, daar dienen ze natuurlijk ook voor.
Maar de avondzon schittert nog in al haar glorie en bemoeilijkt danig het zicht. Traagjes varen we rond de geankerde boten en vinden een plaatsje naast een Engels bootje met ongeveer dezelfde lengte als Kumbi. We leggen aan en maken onmiddellijk shipshape.

Het Havenkantoor is al gesloten maar de vriendelijke Engelsen, komende van Chichester, geven me nuttige informatie.
M'n Martinike kikkert me eventjes op. Toch nog langere lijnen gelegd naar de wal. De pilotboat meert vlak achter ons aan en af en maakt steeds de nodige deining. Na een eenvoudig en toch lekkere portie rijst, spek en tomaat doodmoe te kooi.

Wel meer dan acht uur slaap en weer wordt ik gewekt door een stralend zonnetje. Na 't ontbijt eerst maar eens naar de harbour office en dan Falmouth bezoeken. Nu ik wat ben uitgerust ziet het er allemaal wel even mooi uit. Wel heel veel Engelsen.

Na de lunch verdiep ik me in de navigatie rond de Isles of Scilly, ik wil er graag morgen naartoe. Het weer lijkt hier momenteel erg stabiel dus 't is nu of nooit. Ik moet wel leren om te ankeren en zo, maar dat werd wel tijd. Neemt niet weg dat het examenkoortsgevoel nooit ver weg is..Morgenochtend zouden we om 06u00 willen vertrekken om zo veel mogelijk te kunnen profiteren van stroom mee. Toch is het een slordige 60NM en da's minstens 10u varen of langer..

Ik moet hier gaan stoppen, ik zit hier in de BIB van Falmouth, spijtig genoeg niet gratis te internetten maar 't is me 't geld wel waard, pintjes pakken doe ik toch niet in m'n eentje.

Grotere kaart weergeven

Zo, lieve thuisblijvers, het ga jullie allemaal goed, bij leven en welzijn tot de volgende, waar en wanneer, dat weet ik nog niet

Heel veel liefs en groetjes

Chris Kumbi